Σε αυτό το βιβλίο, που είναι αφιερωμένο στη ζωή και στον θάνατο του γιου της, η Πιεδάδ Μπονέτ μετατρέπει μια προσωπική ιστορία σε συλλογική ανθρώπινη εμπειρία. Μια βουτιά στις πιο σκοτεινές διαδρομές της ύπαρξης, ένα οδοιπορικό στην ψυχική ασθένεια, μα κυρίως ένα βιβλίο που μιλάει για την ευθραυστότητα κάθε ζωής και την ανάγκη να συνεχίσουμε να ζούμε.
Η Πιεδάδ Μπονέτ (Αμάλφι, Κολομβία, 1951) σπούδασε Φιλοσοφία και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Άνδεων. Έχει μεταπτυχιακό στη Θεωρία της Τέχνης και της Αρχιτεκτονικής από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές, έξι θεατρικά έργα και τα μυθιστορήματα Después de todo (2001), Para otros es el cielo (2004), Siempre fue invierno (2007), El prestigio de la belleza (2010), Donde nadie me espere (2018), καθώς και το Αυτό που δεν έχει όνομα (Lo que no tiene nombre, 2013), μια προσωπική και συγκινητική ιστορία για τον θάνατο του γιου της, που το 2106 το περιοδικό Babelia το συμπεριέλαβε στα εκατό καλύτερα βιβλία των τελευταίων είκοσι πέντε χρόνων. Το βιβλίο της Αυτό που δεν έχει όνομα, καθώς και όλα τα μυθιστορήματά της έχουν εκδοθεί από τον εκδοτικό οίκο Alfaguara. Το 1994 κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Ποίησης που απονέμει το Ινστιτούτο Ποίησης της Κολομβίας (Colcultura), το 2011 το Βραβείο Αμερικανικής Ποίησης Casa de América, το 2012 το βραβείο Víctor Sandoval, το 2014 το βραβείο José Lezama Lima από το Casa de las Américas και το 2016 το βραβείο Generaciόn del ’27.
